آمونیاک و روش های حذف آن در محیط پرورش آبزیان

تعداد بازدید
377
زمان مطالعه
بـروزرسانـی
۱۴۰۰/۰۹/۱۱
انــتـشـار
۱۴۰۰/۰۹/۱۱
پرینت مقاله
اشتراک گذاری
پرورش ماهی

آمونیاک موجود در آب استخر های پرورشی نتیجه دفع مواد زاید به عنوان محصول نهایی ، سوخت و ساز پروتئین و همچنین تجزیه مواد آلی نیتروژن دار به وسیله باکتری های هتروتروف می باشد . یون آمونیوم برای اکثر آبزیان نسبتا بی ضرر است . در حالی که آمونیاک غیر یونیزه به شدت سمی است.

با افزایش غلظت آمونیاک در آب ، دفع آن به وسیله آبزیان تقلیل و میزان آمونیاک در خون و سایر بافت ها افزایش می یابد . این امر باعث افزایش خون ، ممانعت از انجام ph واکنش های آنزیمی و اختلال در نفوذپذیری غشای سلول ها می شود .

استخر پیش ساخته

مشاهده می شود هرچه میزان دما و ph افزایش یابد مقدار آمونیاک بیشتر خواهد شد ، آمونیاک در ph کمتر از ۷ مشکل چندانی برای مزارع پرورشی ایجاد نمی کند ، در حالی که حتی مقادیر کمی از این ماده در ph بالاتر خطرناک خواهد بود .

عمدتا به عنوان یک دستور العمل پیشنهاد می شود که در مراکز تکثیر ماهی ، غلظت آمونیاک نباید بیش از ۱mg/lit باشد اما بسیاری از پرورش دهندگان ماهی ترجیح می دهند که غلظت آمونیاک را تا حد ۰/۱mg/lit یا کمتر نگه دارند.

روش های پیشگیری و کنترل غلظت آمونیاک

  1. استفاده از کربن فعال
  2. فیلتر های بیولوژیک
  3. هوادهی
  4. تعویض آب
  5. تنظیم تراکم
  6. کنترل آب ورودی
  7. کنترل غذادهی در استخر ها
  8. استفاده از عصاره یوکا
استخر پرورش ماهی

آیا این مقاله مفید بود؟

از ۱ تا ۵ چه امتیازی می‌دهید؟

میانگین امتیاز از رای

اولین نفر باشید که رای میدهد!